تو را من لینک خواهم کرد

          سحرگاهان که در خوابی  ...  

   تو را من لینک خواهم کرد

      به بقال محل هم لینک خواهم داد

      به وبلاگ گدایان و سپوران نیز خواهم رفت

     سحرگاهان که در خوابید

         من هم خواب خواهم دید                       

     مرا هک کن ، خیالی نیست

    دوباره آی دی از نو

   و روز از نو ...

    تمام شب به روزم  من

        و یک وبلاگ پر کامنت خواهم زد

        و با فیلتر شکن یک روز

 وبلاگ خدا را باز خواهم کرد                                    

                                                 از وبلاگ : www.ghazveh.blogfa.com

مرا کسی نساخت، خدا ساخت ؛ نه آنجنان که " کسی می خواست "، که من کسی نداشتم، کسم

خدا بود، کس بی کسان. او بود که مرا ساخت، آنچنان که خودش خواست، نه از من پرسید و نه از آن "

من دیگر"م. من یک گل بی صاحب بودم. مرا از روح خود در آن دمید و ، بر روی خاک و در زیر آفتاب ، تنها

رهایم کرد." مرا به خودم واگذاشت." عاق آسمان! کسی هم مرا دوست نداشت؛ به فکرم نبود. وقتی

داشتند مرا می آفریدند، می سرشتند، کسی آن گوشه خدا خدا نمی کرد. وقتی داشتند مرا می

آفریدند، می سرشتند، کسی آن گوشه خدا خدا نمی کرد. وقتی داشتم روح می پذیرفتم، شکل می

گرفتم، قد می کشیدم، چشم هام رنگ می خورد، چهره ام طرح می شد، بینی ام نجابت می گرفت،

فرشته ی ظریف و شوخ و مهربان و چابک پنجه ای ، با نوک انگشتان کوچک سحر آفرینش، آن را صاف و

صوف نمی کرد، بر انگاره ی " کاشکی " که تکدرختی خشک بر پرده ی خیالش تصویرکرده است، آن را تیز

و عصیان گر و مهاجم نمی پرداخت؛ وقتی می خواستند قامتم را برکشند خویشاوند شاعر خیال پرور و

بلند پروازی نداشتم تا خیال و آرزوی خویش را نثار بالای من کند؛ وقتی می خواستند کار دل را در سینه

ام آغاز کنند، آشنایی دلسوز و دل شناس نداشتم تا برود و بگردد و ، از خزانه ی دل های خوب، بهترین را

برگزیند؛ وقتی روح را خواستند در کالبدم بدمند، هیچ کس، پریشان ملتهب دست به کار نشد تا از

نزهتگه ارواح فرشتگان ، قدیسان، شاعران،عارفانو الهه های زیبایی های روح و خدایان هنر و احساس و

ایمان، نازترین و نازنین ترین را انتخاب کند، وقتی ...وقتی....وقتی.... وقتی.... وقتی... .

 به نام آرامش قلب طوفانی ام

 خداوندا! من دستانم را به سوی تو دراز می کنم، تنها کسی که می دانم هرگز دستم را پس نخواهد

زد. محبتم را نثار تو می کنم. تنها کسی که می دانم پاسخ مهربانی ام را با نامهربانی نخواهد

داد. اشک هایم را فدای تو می کنم. تنها کسی که می دانم به اشک های من نخواهد خندید. هدفم

 را ، رضای تو قرار می دهم . تنها کسی که می دانم رضایتش، رضایت در پیش خواهد داشت.

حرف هایم را به تو خواهم گفت. تنها کسی که می دانم حرف هایم را درک خواهد کرد. عشقم

 را به عشق بودن و همراهی ات قربانت می کنم و فقط به تو عشق می ورزم. چون تو پاسخ

عاشقی ام را با وفاداری می دهی. جانم را به تو هدیه می دهم. تنها کسی که می دانم اگر به او

بدهم به من باز خواهد گرداند.خدایا ! بگذار این گونه بیندیشم که تو عاشق منی.و در هر

 لحظه ای  در انتظاراشاره ای از طرف معشوقت یعنی من، هستی. دوستت دارم، چون تو تنها

کسی هستی که لایق دوست داشتنی.خداوندا دوستت دارم.

به نام پروردگار یکتای من و تو

         اندیشه آزاد است

 اندیشه های من آزادانه شکوفا می شوند

                      اندیشه های من به من نیرو می بخشند

                                          دانشمندان نمی توانند نقشه اش را بکشند

شکارچیان نمی توانند به بندش کشند

                                         دیگران نمی توانند انکارش کنند

                                                           اندیشه آزاد است

   پس من آنگونه که دوست دارم می اندیشم و این مرا خشنود می سازد

 وجدانم چنین حکم می کند

                  و من این حق را پاس می دارم

                                 اندیشه های من آهنگ آن ندارند

                                              که اشراف و خودکامان را خشنود سازند